کاربردهای روش اختلاط خشک موقت و دائم متعددی روی خشکی و یا در محیط‌های دریایی از اختلاط عمیق و نیز اختلاط انبوه وجود دارد. برخی از کاربردهای اصلی شامل موارد زیر می باشند:

– کاهش نشست

– ارتقاء پایداری

– کاهش ارتعاش زمین

– اجرای فونداسیون سازه ها و خانه ها

–  اختلاط انبوه خاکهای ارگانیک و نهشته های لایروبی شده

– استحکام و پایدارسازی خاکهای آلوده

کاربردهای ثانویه شامل موارد زیر می باشند:

– افزایش فشار پسیو زمین در دیوارهای سپری در رس های نرم

– کاهش فشار اکتیو زمین روی دیوارهای حائل و سپری در رس های نرم

– ممانعت از روانگرایی در نواحی لرزه خیز

– ایجاد مانع در مسیر آبهای زیرزمینی

از کاربردهای روش اختلاط خشک میتوان گفت ستون های DSM و اختلاط انبوه برخی اوقات به منظور رسیدن به یک طرح فنی تر و اقتصادی تر با سایر تکنیک های بهسازی خاک ترکیب می شوند:

– ستون های DSM با خاکریزهای دانه‌ای سبک یا مصالح پلی استایرن (EPS) ترکیب می شوند. این ترکیب معمولا برای خاکریز پل‌های ترانزیتی و سازه‌های شمع کوبی شده استفاده می‌شود.

– ترکیب ستون‌های DSM و زهکش‌های فتیله‌ای  نیز برخی اوقات استفاده می شود ، بویژه در نهشته‌های رسی عمیق. در این تیپ پروژه‌ها ستون‌های DSM عمدتا برای بهسازی و ارتقای پایداری خاکریزها یا پایدارسازی گود اجرا می‌شوند و زهکش‌های فتیله‌ای با هدف کاهش نشست در عمق اجرا می‌شوند.

– ستون های DSM با تکنیک جایگزینی ارتعاشی نیز ترکیب می شوند (Dahlstrom, 2012). ستون‌های DSM مقاومت برشی و مقاومت همه جانبه خاک را افزایش می‌دهند. در نتیجه زمین بهسازی شده ظرفیت باربری ستون‌های جاگزینی ارتعاشی را افزایش می‌دهد. بسته به کاربرد، فاصله ستون‌ها یا نسبت بهسازی ، آرایش چیدمان، قطر ستون، و طول ستون‌ها همگی مستلزم طرحی ویژه و دقیق می‌باشد.