پدیده قوس زدگی در پایدارسازی گود شامل عوامل ذیل می باشد:

  1. سربار موجود
  2. درجه تحکیم خاک های نرم
  3. سختی مصالح مورد استفاده در شمع ها
  4. فاصله دهانه شمع ها
  5. مصالح مورد استفاده در مسلح سازی خاک بین دو شمع (میلگرد شاتکریت و …)
  6. خصوصیات خاک موجود (ظرفیت باربری نهایی، مدول برشی، ظرفیت باربری نهایی برشی و …)

تاثیر سختی مصالح شمع های مورد استفاده در پدیده قوس زدگی

با افزایش سختی مصالح شمع های مورد استفاده در پایدارسازی گود (پایدارسازی گود توسط سازه نگهبان ها، نیلینگ ، انکراژ، میکروپایل ، تاپ دان و …) نسبت قوس زدگی خاک کاهش می یابد. استفاده از شمع ها با مصالح سخت تر باعث افزایش اختلاف نشست ها می گردد که باعث افزایش اثر قوس زدگی خاک می گردد.

تاثیر درجه تحکیم خاک های نرم در پدیده قوس زدگی

معمولا تا درجه تحکیم 20 درصد پدیده قوس زدگی رخ نمی دهد و از آن به بعد با افزایش درجه تحکیم خاک اثر پدیده قوس زدگی افزایش می یابد و علت این موضوع در واقع این است که تا درجه تحکیم 20 درصد اختلاف نشست تقریبا قابل صرف نظر می باشد و با افزایش درجه تحکیم در زمان پایدار سازی گود (پایدارسازی گود توسط سازه نگهبان ها، نیلینگ، انکراژ، تاپ دان و …) میزان اختلاف نشست ها افزایش می یابد و به همین علت مقدار اثر پدیده قوس زدگی نیز افزایش می یابد.

تاثیر ظرفیت باربری نهایی خاک های نرم  در پدیده قوس زدگی

هرچه مقدار ظرفیت باربری نهایی خاک های نرم در زمان پایدار سازی گود (پایدارسازی گود توسط سازه نگهبان ها، نیلینگ، انکراژ، تاپ دان و …) کمتر باشد به علت افزایش اختلاف نشست ها پدیده قوس زدگی اثر بیشتری خواهد داشت.

  1. Han, and M. A. Gabr, “Numerical Analysis of Geosynthetic-Reinforced and Pile-Supported Earth Platforms over Soft Soil”, Journal of Geotechnical and Geoenviromental Engineering, Volume 128, P.P. 44-53, 2002.