ساعات کاری:   ‌17:00-8:00    نشانی: تهران،  سعادت آباد، بلوار پاکنژاد شمالی،  بالاتر از چهار راه سرو،  پلاک27،  واحد3      تلفن:22128795-021 

پایدارسازی گود به روش تاپ دان

وظیفه دال های کف در روش پایدار سازی گود به روش تاپ دان: در پایدارسازی گود به روش تاپ دان دال کفی که در فرآیند گودبرداری مورد استفاده قرار می گیرد در واقع جایگزینی برای استرات های موقت می باشد. به علت سختی زیاد دال کف، تغییر شکل های زمین های اطراف و ساختمان های مجاور را به حداقل می رساند به همین دلیل معمولا در گودبرداری های عمیق و گودبرداری هایی که به سسیتم پایدارسازی قوی نیاز دارند از روش تاپ دان استفاده می گردد.

بارهای ایجاد شده در استرات ها در پایدارسازی گود به روش تاپ دان

در پایدارسازی گود به روش تاپ دان بارهای به وجود آمده در استرات ها برای مقادیر میانگین مقاومت برشی زهکشی نشده برابر است با مقادیر محاسبه شده توسط نمودار فشار جانبی ارایه شده توسط پک می باشد. برای استرات های نزدیک به گوشه گودها، بارهای ایجاد شده در استرات ها مقادیر کوچکی می باشد پس می توان نتیجه گرفت که گوشه های گودها اثرات قابل توجهی روی بارهای قابل تحمل توسط استرات ها دارند.

جابه جایی های ایجاد شده در دیوارها و خاک های اطراف

جابه جایی های عمیق داخلی هم برای دیوار و هم برای خاک در نزدیکی دیوار رخ می دهد، در حالیکه این رفتار با افزایش فاصله افقی از دیوار به مرور کاهش می یابد. بیشترین مقدار جابه جایی دیوار در نزدیکی سطح گود اتفاق می افتد. نسبت بیشترین جابه جایی دیوار به عمق گودبرداری به جز در مراحل اولیه گودبرداری در محدوده 51 درصد تا 57 درصد قرار دارد.

ممان خمشی ایجاد شده در دیوارها در پایدارسازی گود 

نسبت ممان خمشی به دست آمده از گیج های کرنش سنج نصب شده روی میلگردها به ممان به دست آمده از انحراف سنج ها با افزایش عمق گودبرداری کاهش می یابد. این پاسخ ممکن است به علت وجود مقداری ترک در دیوار بتنی به علت تغییر شکل های دیوار باشد. بنابراین، در طراحی سازه ای دیوارهای دیافراگمی و همچنین پیش بینی تغییر مکان دیوار در روش پایدارسازی گود به روش تاپ دان باید این فاکتور هم مد نظر قرار گیرد.

فشار جانبی خاک ایجاد شده در دیوارها در پایدارسازی گود

فشار جانبی خاک در اعماق سطح زمین (کمتر از 12 متر) در قسمت های گودبرداری نشده در شرایط  با افزایش عمق گودبرداری افزایش می یابد به این علت که دیوار جابه جایی های عمیق داخلی دارد که این امر موجب می گردد در سطح زمین، دیوار به سمت خاک حرکت نماید. برای خاک در اعماق بیشتر، فشار جانبی خاک در قسمت گودبرداری نشده با افزایش عمق به مقادیر کمتر از مقادیر حاصل از تئوری رانکین در فشار جانبی خاک کاهش می یابد. این رفتار، ممکن است به این حقیقت مربوط شود که برای تئوری فشار جانبی رانکین، هیچ اصطکاکی بین خاک و دیوار در نظر گرفته نمی شود.

نشست های ایجاد شده در اثر پایدار سازی گود 

در پایدار سازی گود به روش تاپ دان بیشترین مقدار نشست ایجاد شده در سطح زمین در فاصله 63/0 تا 78/0 برابر عمق گود جایی که بیشترین فشار جانبی گود ایجاد می گردد، رخ می دهد، این مقدار با عمق گود تغییری نمی کند. نمودار نشست نرمالیزه شده با مقدار حداکثر در سازگاری خوبی با مطالعات Clough و O’Rourke’s قرار دارد.

فشار آب حفره ای ایجاد شده در پشت دیوار در اثر گودبرداری 

فشار آب حفره ای در خاک خارج از منطقه گودبرداری به جز خاک نزدیک به دیوار و سطح گود به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد. در واقع این پاسخ به این علت می باشد که خاک اطراف دیوار رهاسازی سربار و همچنین فشار جانبی روی دیوار را تجربه می نماید. فشار آب حفره ای به طور قابل ملاحظه ای در حین گودبرداری کاهش می یابد.  در حالیکه، فشار آب حفره ای به مرور با گذشت زمان به جز در مراحل اولیه گودبرداری، افزایش می یابد.  این پدیده با افزایش جابه جایی دیوار و نشست ها با گذشت زمان سازگار می باشد.

G.T.C. Kung, “Comparison of excavation-induced wall deflection using top–down and bottom–up construction methods in Taipei silty clay”, Journal of computer and Geotechnic, Volume 36, Issue 3, P.P. 373-385, 2009a.

D.M. Cotton, and R.D. Luak, “Recent advances in the top–down construction of a 26.4 meter deep soil nail retention system—Bellevue technology tower”, In: Proceedings of earth retention conference, Volume 208, P.P. 375-381, 2010.