تاریخچه پایدارسازی و بهسازی زمین به روش جت گروتینگ(jet grouting)

در بین همه سیستم‌های پایدارسازی گود ها و بهسازی زمین ، روش  jet grouting را باید به عنوان یکی از سازگارترین و متنوع ترین روش‌ها معرفی نمود، با این تکنیک می‌توان خاک‌ها را به صورت درجا مقاوم‌سازی نمود، در برابر آب زیرزمینی پرده آب‌بند اجرا نمود، و هم‌چنین صلبیت سازه‌ای را جهت پایدارسازی تامین نمود. هم چنین ، jet grouting در بین همه‌ی سیستم‌های پایدارسازی و بهسازی زمین قادر است بالاترین مقاومت را در زمین (خاک-بتن) ایجاد کند. همچنین این روش به لحاظ فنی و تکنیکی یکی از دشوارترین روش‌ها می‌باشد و لذا مستلزم برتری فنی در طراحی و نیز در ساخت و اجرا می باشد. چرا که گسیختگی در هریک از اجزا می تواند منتج به شکست کار و گسیختگی محصول نهایی شود.

 

قدرت شستشوی آب احتمالا به عنوان یک روش خاکبرداری و حفاری از گذشته‌ها به کار گرفته شده است. به ویژه در صنعت معدن، که اسنادی در خصوص استفاده از این تکنیک در قرون وسطی وجود دارد.

حق امتیاز تزریق فشاری اولین بار در انگلستان در دهه 1950 ثبت شده است، اما پیشرفت‌های واقعی تزریق فشاری جهت نیلینگ برای اولین بار در ژاپن رخ داد. در ابتدا هدف از این تکنولوژی ارتقاء کارایی و راندمان آب در تزریق شیمیایی به واسطه فرسایش خاک‌های اصلاح نشده (و بخشی از خاک اصلاح شده) بود، که خاک های جداشده به سطح زمین انتقال یافته و دپو می‌شد و جای آن دوغاب سیمان به منظور نفوذناپذیری جایگزین می‌شد. در ادامه، تکنیک تزریق فشاری برای ساخت دیوارهای cut-off نازک، (مطابق شکل 1) به کار برده شد.

برای جلوگیری از ورود آب از “تزریق جت” استفاده شد که برای مثال فاصله بین قفل و بست شل سپری‌ها را عایق و مهر و موم می‌کرد. این تزریق فرعی امکان شکل‌گیری ستون‌های موضعی (مطابق شکل 2) را میسر می سازد.

 

در اوایل دهه 1970 ، به دلیل نتایج ضعیف تزریق جت پانلی ناشی از تغییر در ضخامت و تا حدی مقاومت پایین، روش تزریق جت دورانی در ژاپن ظهور یافت .

در اواسط دهه 1970، تزریق جت به اروپا رسید و از آن زمان به بعد گسترده جهانی پیدا کرد . مطابق با هندسه مورد نظر، سه نوع تزریق جت شکل گرفت.”تزریق تک گانه ” ، “تزریق دوگانه” ، ” تزریق سه گانه”.