در روش متقابل یا پایدارسازی به کمک عناصر فشاری ابتدا در دو طرف گود در فواصلی معینی از یکدیگر چاهک هایی را حفر می کنند. چاهک‌ها می باید دو به دو در روبروی یکدیگر قرار داشته باشند. عمق این چاهک ها برابر با عمقی گود به اضافه مقداری اضافه تر جهت گیرداری اعضای قائم است. این عمق اضافه اصطلاحا شمع نامیده می شود. قفسه هایی از آرماتور بافته شده درون شمع‌ها قرار میگیرد. با جاگذاری پروفیلهای قائم درون شمع‌ها آنها را بتن ریزی میکنند. در مرحله بعدی پایدارسازی به کمک این سازه نگهبان، پروفیل‌های قائم متقابل را به کمک تیرها و یا خرپاهایی به یکدیگر متصل می کنند. با این روش پروفیل‌های روبرو به پایداری یکدیگر کمک می کنند. پس از آن عملیات گودبرداری به تدریج انجام شده و در صورت لزوم ،جهت پایدارسازی ، در نقاط دیگری از ارتفاع پروفیل های قائم نیز سیستم سازه نگهبان مهاری متقابل را اجرا می کنند. در صورت وجود احتمال ریزش خاک در محدوده فاصله آزاد بین سازه نگهبان مجاور، باید در بین اعضای قائم از شبکه های فولادی، الوار چوبی و یا اعضای مناسب دیگر استفاده کرد. سیستم سازه نگهبان مهار متقابل در طول گود نیز به صورت مناسبی مهاربندی می شود. این عمل موجب صلبیت جانبی و پایداری سازه می گردد. سیستم مهار متقابل در ترکیب با انواع روش‌های دیگر پایدارسازی گودها نظیر شمع‌ها، سپرها، دیوارهای دیافراگمی و غیره نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

مزایای روش سازه نگهبان مهار متقابل در پایدارسازی گودها

در پایدارسازی گودبرداری‌های با عرض کم سرعت بالا، هزینه اندک و جاگیری کم دارد.

در حفر کانال بسیار مناسب است.

معایب روش سازه نگهبان مهار متقابل

در صورتی که عرض و یا عمق گود پایدارسازی شونده زیاد باشد استفاده از این روش دست و پا گیر و غیراقتصادی بوده و موجب بروز مشکل در اجرای کار خواهد شد.