به طورکلی شکست گود می تواند به سه صورت اتفاق بيافتد که عبارت است از :
  1. شکسته شدن يا گسيختگی در خاک و ريزش کلی ديواره گودبرداری با مکانيسم های مختلف مانند اکتيو شدن , لغزش گوه ای , دايروی و …
  2. شکسته شدن يا گسيختگی در خاک و ريزش موضعی در برخی از مقاطع ديواره گود برداری مثلا در زير يکی از ستون های سازه مجاور با مکانيسم های مختلف مانند اکتيو شدن , پانچ , لغزش دايروی و …
  3. تغيير شکل افقی يا قائم ( نشست ) در ديواره گودبرداری و ريزش موضعی, يا آسيب‎ديدگی ساختمان مجاور بدون اينکه الزاما خاک دچار گسيختگی شده باشد.

برخی توصيه‌هاي كاربردي در زمينه شکست گود برداري‌ها:

الف) مطالعات ژئوتکنيک به صورت آماری تخمين کلی از خاک را در اختيار ما قرار می‌دهند . لذا بايستی در طراحی پایدارسازی (پایدارسازی گود ها به روش‌هایی مانند نیلینگ، سازه نگهبان، تاپ دانTop-down و … صورت می‌پذیرد) با احتياط به کار گرفته شوند.

ب) با توجه به نقصان اطلاعات در مورد خاک و ضعف گزارش های متداول مکانيک خاک به خصوص در ساختمان سازی شهری تکيه کامل بر محاسبات و نگرش محاسباتی به خاک خطرناک است.

ج) خاک معمولا يک محيط همگن نمی‌باشد و از لایه‌ها و زيرلایه‌های مختلفی تشکيل شده است . عدم توجه به اين موضوع به خصوص در گودبرداری‌ها منجر به وقوع سوانح زيادی می شود.

د) در پايداری يک گود (پایدارسازی گودها به روش‌هایی مانند نیلینگ، سازه نگهبان، تاپ دانTop-down و … صورت می‌پذیرد) مهمترين عامل چسبندگی يا سمانتاسيون خاک است که در وهله اول بايستی در طراحی و انتخاب روش اجرای گودبرداری مورد توجه قرارگيرد. لذا معضلات مربوط به خاک‌های غير چسبنده در خصوص مهار آنها بسيار بيشتر است.

ه) به طور کلی با افزايش تغيير مکان خاک و حرکت ديواره قائم خاک، خاک به شرايط اکتيو نزديک می شود. شرایط اکتیو در خاک یک حالت گسیختگی است لذا به‌هیچ عنوان نباید به خاک اجازه داد به این حالت برسد.