روش‌ اختلاط خشک خاک (DSM) تنها تکنیک‌هایی هستند که مستقیما  خاک را با مصالح چسب خشک مخلوط می‌کنند بشرطی که رطوبت  خاک برای هیدراتاسیون مخلوط درجا کافی باشد. چسب‌های قابل استفاده عمدتا شامل سیمان، سیمان – آهک و سایر مخلوط‌های سیمانی می‌باشد که قابلیت واکنش‌های شیمیایی مفید با خاک مورد  اختلاط را دارا هستند.

این مصالح خشک با استفاده از فشار هوا به داخل زمین تغذیه می‌شوند و در ادامه برای ارتقاء مشخصات خاک تا عمق مشخص شده با استفاده ازابزارهای مخصوص تحت فشار با خاک مخلوط می‌شوند.

به نظر می‌رسد آخرین پیشرفت‌ها در روش‌های اختلاط خشک درجا بطور همزمان در ژاپن و سوئد در اواخر دهه 1960 در زمین‌هایی متشکل از رس و سیلت نرم رخ داده باشد.

از آن زمان به بعد این روش ها بنا به خواسته‌های فنی و تجاری بازارهای مربوطه طبقه‎بندی و از هم جدا شدند. روش سوئدی گاهی با عنوان “روش نوردیک” ترجمه می‌شود. اختلاط با ابزارهای تک محوره (تک شفت) ساده ترین و رایج ترین شکل اجرا در روش نوردیک است. ابزار اختلاط در ابتدا در داخل زمین و رو به سمت پایین تا عمق از پیش تعیین شده (پنجه ستون) دوران می یابد.

سپس ابزار اختلاط با سرعت دوران بالا بیرون کشیده می شود، و همزمان چسب خشک از طریق پورت های خروجی ابزار اختلاط با سرعتی کنترل شده مطابق با طرح تزریق می شود. این روش‌ اختلاط خشک خاک مناسب چسب با خاک را فراهم می آورد.

تجهیزات معمول و رایج برای اجرای ستون ها متشکل از یک ماشین هیدرولیک – با طراحی مخصوص با فشار پایین، مناسب برای تردد و عبور از زمین نرم، دکل، سر مته دورانی، میلگرد توخالیKelly، و ابزارهای اختلاط می باشد.

از مخازن تحت فشار مجزا نیز برای ذخیره و انتقال چسب به میلگرد Kelly استفاده می شوند، که یا خود محرک هستند یا به صورت یدک پشت ماشین اصلی بسته می شوند. روش اختلاط خشک در خاک های نرم  ارگانیک به کار گرفته می شود که رطوبت طبیعی آنها نزدیک  به حد مایع و یا بیشتر است، و بطور گسترده در خاک های بسیار ارگانیک  و نیلینگ و پیت ها استفاده می شوند.

کاربرد اصلی این روش برای کنترل ظرفیت باربری فونداسیون ها و یا نشست فونداسیون ها، تامین پایداری شیروانی‌ها، خاکریزها و پایدار سازی گود برداری ها می باشد.