معمولا حداکثر نشست سطحی v(max)  δ را می توان  با رجوع به حداکثر تغییر شکل جانبی گودδ H(max) تخمین زد. شکل (1) حداکثر تغییر جانبی گود را در برابر حداکثر نشست سطحی آن نشان می‌دهد. مقادیر ذکر شده بر حسب ارتفاع گود نرمال سازی شده اند. از روی شکل می توان نتیجه گرفت که رابطه δv(max)  و δ H (max) به صورت زیرمی باشد:

رابطه 1

δv (max)  0.5δH(max) to 1.0δ H (max)

گاسلر و گودهاس (1981) و شن و همکاران (1981) از روی آزمایش‌های تمام مقیاس به این نتیجه رسیدند که برای دیوارهای میخ کوبی و پایدارسازی گود شده با L/H  (نسبت طول هر مسلح کننده نسبت به ارتفاع دیواره) بین 7/0 تا 1 و ضریب اطمینان پایداری کلی 5/1 هنگامی که سرباری در مجاورت گود قرار نداشته باشد، بیشینه تغییر شکل‌های بلند مدت افقی و قائم گود بین 1/. تا 3/0 درصد ارتفاع عمودی گود متغیر خواهد بود.