دلایل به کارگیری دو روش دیوار دیافراگمی و نیلینگ (میخکوبی) در تعداد زیادی از پروژه‌های اجرایی پایدارسازی (پایدارسازی گودها به روش‌هایی مانند نیلینگ، سازه نگهبان، تاپ دانTop-down و … صورت می‌پذیرد)

روش دیوار دیافراگمی به دلیل هزینه بالای دستگاه‌های حفار ویژه‌ای که در این روش مورد استفاده قرار می‌گیرند، برای پروژه‌های پایدارسازی (پایدارسازی گودها به روش‌هایی مانند نیلینگ، سازه نگهبان، تاپ دانTop-down و … صورت می‌پذیرد) کوچک مقرون به صرفه نیست. این دستگاه‌های حفار و کارگاه تصفیه گل آن نیاز به فضای کار زیادی دارند و در صورتی که از نظر فضای دو طرف دیواره گود محدودیت وجود داشته باشد، اجرای کار ناممکن یا بسیار مشکل خواهد شد. ضمن اینکه کار با این دستگاه‌ها نیاز به نیروهای با تخصص بالا دارد. در نتیجه این روش بیشتر برای اجرای گودبرداری‌های حجیم و با طول زیاد کاربرد دارد.

با توجه به آمار موجود تحقیقات، در اکثر پروژه‌هایی که از سیستم دیوار دیافراگمی برای پایدارسازی گود استفاده شده، عمده دلیل انتخاب این سیستم، بالا بودن سطح آب زیر زمینی و طول زیاد محوطه گودبرداری بوده است. ضمن اینکه این روش درجه ایمنی و سرعت اجرای کار را بسیار بالا می‌برد و این یکی دیگر از دلایل انتخاب این سیستم برای مهار جداره این گودها می‌باشد.

روش نیلینگ (میخکوبی) به دلیل سرعت اجرای بالا، صرفه اقتصادی، عدم نیاز به ماشین‌آلات سنگین و عدم تداخل سازه نگهبان با عملیات اصلی ساختمانی یک روش متداول در گودبرداری پروژه‌های ساختمانی است. منتهی باید توجه داشت که وجود چسبندگی خاک و اجازه همسایگان پروژه به اجرای سیستم نیلینگ، باعث اجرایی شدن این سیستم می‌شود و در صورت غیر چسبنده بودن خاک اجرای عملیات حفر سوراخ و نصب میخ با مشکل مواجه می‌گردد.

در اکثر پروژه‌های انتخاب شده در داخل کشور که در این تحقیق آورده شده است، سطح آب زیرزمینی پایین بوده و محوطه گودبرداری‌ها دارای مساحت کمی می‌باشند، که با توجه به مزیت‌های منحصر به‌فرد سیستم نیلینگ، از این روش برای مهار جداره این گودها استفاده شده است. با اینحال به دلیل اینکه در بعضی از پروژه‌ها، همسایگان پروژه اجازه اجرای این سیستم را نمی‌دهند از ترکیب این سیستم با سیستم‌های دیگر برای مهار خاک استفاده می‌شود، مانند پروژه مجتمع تجاری سعدی شیراز که در آن از سه سیستم مهاری نیلینگ، مهار سازی و خرپایی برای مهار خاک استفاده شده  است.

به طور خلاصه، استفاده از دیوار دیافراگمی برای پروژه‌های پایدارسازی (پایدارسازی گودها به روش‌هایی مانند نیلینگ، سازه نگهبان، تاپ دانTop-down و … صورت می‌پذیرد) با مساحت زیاد و با سطح آب زیرزمینی بالا به دلیل اینکه درجه ایمنی و سرعت اجرای کار را بسیار بالا می‌برد بسیار متداول است. همچنین استفاده از سیستم نیلینگ در خاک‌های چسبنده و با سطح آب زیرزمینی پایین به دلیل سرعت اجرای بالا، صرفه اقتصادی، عدم نیاز به ماشین‌آلات سنگین و عدم تداخل سازه نگهبان با عملیات اصلی ساختمانی یک روش متداول در گودبرداری پروژه‌های ساختمانی در داخل کشور می‌باشد.