تغییرشکل‌ افقی گود و جابه جایی جانبی در پروژه های پایدارسازی گود را چگونه میتوان بدست آورد؟

فینو و روبوسکی  (2005) توزیع موازی نشست و جابجایی‌های جانبی را برای پایدارسازی گود گود برداری‌های عمیق اجرا شده دررس‌های نرم تا متوسط پیشنهاد نمودند. این پروفیل توزیع موازی از اطلاعات حاصل از پایش گودی به عمق 8/12 متر در شیکاگو که سیستم حائل آن سپرکوبی و مهارهای اصطکاکی تزریقی بود پیشنهاد شده است.

یافته‌های انها نشان می‌دهد زمانی که از تابع خطای مکمل ( (erfc استفاده می شود تنها هندسه و پارامترهای جابجایی حداکثر، برای تعریف توزیع موازی جابجایی‌ها مورد نیاز می‌باشد. تابع مکمل((erfc به صورت زیر بیان می شود:

رابطه 1

δ(x) = δmax    1- erfc

 

δx می تواند تغییرشکل افقی گود یا نشست در فاصله x از گوشه دیوار باشد. δ maxحداکثر جابجایی در مرحله مشخصی از گودبرداری در فاصله ای از دیوار که تغییر شکل‌ها به صورت موازی با دیوار فرض شده است.

L  طول گود و He ارتفاع گود بوده که در شکل (1) نشان داده شده است.

اگرچه رابطه 1 حاصل مشاهداتی از دیوارهای انعطاف پذیر بوده و در ابتدا برای اینگونه دیوارها پیشنهاد شده است، اما بروسکی و فینو در سال 2006 گزارشی را مبنی بر اینکه این رابطه برای دیواره‌های سخت‌تر نیز کاربرد دارد، منتشر نمودند.