معمولا از روش بهسازی خاک توسط ستون های مخلوط عمیق در اعماق زیاد مورد استفاده قرار می گیرد. این روش یک نوع بهسازی در محل می باشد به این صورت که چسباننده (آهک یا سیمان) خشک یا مرطوب به داخل زمین تزریق می گردد و با رس موجود در پایدارسازی گود (پایدارسازی گود توسط سازه نگهبان ها، نیلینگ، انکراژ، تاپ دان ، میکروپایل و …) به کمک ابزارهای مکانیکی مخلوط می گردد تا یک ستون و یا پنلی از یک ستون را ایجاد نماید. یکی از رایج ترین روش ها در بهسازی خاک توسط ستون های مخلوط عمیق.

ستون های مخلوط عمیق که دربهسازی خاک در پایدارسازی گود (پایدارسازی گود توسط سازه نگهبان ها، نیلینگ ، انکراژ، تاپ دان و …) مورد استفاده قرار می گیرند شبیه به ستون های سنگی می باشند. این نوع از ستون ها به وسیله ایجاد قوس زدگی خاک و وارد نمودن بار به قسمت های سخت تر به جای خاک، میزان نشست ها را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

تفاوت بین ستون های سنگی و ستون های مخلوط عمیق

تفاوت اصلی بین این نوع از ستون ها در واقع این است که مقاومت ستون های سنگی به زاویه اصطکاک خاک محصور کننده اطراف بستگی دارد در حالی که ستون های مخلوط عمیق مورد استفاده در بهسازی خاک در پایدارسازی گود (پایدارسازی گود توسط سازه نگهبان ها، نیلینگ، انکراژ، تاپ دان و …) از چسبندگی دارای مقاومت داخلی می باشند. ستون های مخلوط عمیق معمولا به صورت ستون های پنلی پیوسته ساخته می شوند که باعث می شوند جریان آب زیرزمینی را کاهش دهند.

  1. Narasimha Rao and G. Rajasekaran, “Reaction Products Formed in Lime-Stablizied Marine Clays”, Journal of Geotechnical Engineering- ASCE, pp. 329-336, May 1996.